Maar er is altijd baas boven baas natuurlijk. En die baas luistert in dit naar de naam Projekt67. Was hun vorige cd You Give Me Music al fraai, met deze nieuwe Dat Ik Niets Heb doen ze er nog een schepje bovenop. Het is een prachtige zinnenprikkelende cd geworden. Dat Ik Niets heb is dan misschien wel een ingetogen plaat geworden, het is absoluut geen kabbelende achtergrondmuziek. De liedjes van Erna Berendsen en Simon van Weelden zijn dan misschien niet opdringerig, je kunt er wel helemaal in wegzinken. Verrassend is de switch van Erna Berendsen naar Nederlandstalige teksten. In een paar nummers maakt ze nog gebruik van het Engels, dat had van mij helemaal niet meer gehoeven, want Erna voelt zich duidelijk op haar gemak in het zingen in het Nederlands. Bij "Zon op je gezicht" voel je als het ware langzaam de zonnestralen zacht je gezicht strelen. Ik had niet verwacht dat de Nederlandse taal zich zou lenen voor dit soort bijna ambientachtige muziek, maar het werkt bijzonder goed. Wie zijn hart ooit verloren heeft aan Cocteau Twins, Goldfrapp of de ingetogen kant van Portishead moet Projekt67 absoluut eens proberen. Ik kan me niet voorstellen dat ze je teleur gaan stellen.