Review door Jan Willem Broek van De Subjectivisten 14 januari 2005

Daar zit ik dan, in Groningen op een hotelkamer die overigens meer weg heeft van een bunker. Dikke muren, kleine ramen.
Maar ja, je moet wat voor je werk over hebben.
Eigenlijk is de rust wel prettig.
Uiteraard heb ik muziek meegenomen, dit keer van Projekt 67.
Een Groningse band welteverstaan, rond Simon van Weelden (gitaar, synthesizers, samples, sequences, composities).
Aan zijn zijde Erna Berendsen (zang, piano, melodica), soms afgewisseld met Jantje Jonkman (zang).
De muziek kent al net zo’n desolate sfeer als mijn bunker op het Gedempte Kattendiep.
Maar net als hier spreekt er hoop uit, want morgen ben ik weer thuis.
Dat Simon een fan is van Brian Eno, Craig Armstrong en Robert Fripp is niet verwonderlijk na het horen van het titelloze debuut.
Ik vermoed dat hij ook graag naar Pink Floyd en diverse 4ad-bands als Dif Juz en This Mortal Coil heeft geluisterd.
Overigens dienen de genoemde artiesten slecht ter referentie, want Projekt 67 laat een uniek geluid horen, met een bijzondere rangschikking van alle ingrediënten.
Mysterieus droefgeestige muziek, die soms filmisch is met een klassiek tintje en soms juist meer met een new wave ondertoon.
Helemaal te grijpen is het niet.
Het brengt rust, geeft tijd tot bezinning en grijpt je bij de keel.
De prachtige zang en de stemsamples zorgen zo nu en dan voor het contact met respectievelijk de werkelijkheid en het buitenaardse binnen deze wonderlijke droommuziek.
Een fenomenale soundtrack voor de nacht en uiteraard bunkers.